Article

बेलायत छिरेको नौ वर्ष भएछ, विदेशी बनेकोचाहिँ ६ वर्ष पुगेछ । ११ वर्षसम्मको हङकङ बसाइपछिको अर्थात् २१ वर्षपछिको निचोड यही रहेछ । २१ वर्षको अनवरत विदेश बसाइको प्राप्ति भनेको ‘विदेशी’ बन्नु मात्रै रहेको यो समयको उपलब्धि बनेको रहेछ, खासगरी मेरो भनेर मान्नुपर्दा तिखो झिरको घोचाइको अनुभूति हुन्छ । नेपाली पासपोर्ट र विदेशी पासपोर्ट बोकेर अन्य […]

कसैले भन्यो…जीवनमा सन्तोष हुनु नै मानिसको मुख्य ध्येय हुनुपर्दछ ।… हो जस्तो लाग्यो । मानिस जीवनमा जे पनि काम गर्दछ, सो कामको निचोडले ऊ सन्तुष्ट हुनका लागि गर्दछ । …सन्तोषम् परम् सुखम्… । तर, कसैले सच्यायो… जीवनमा सफल हुनु नै मानिसको मुख्य ध्येय हुनुपर्दछ ।… वास्तवमा मानिस जे गर्दछ, त्यो काम पूरा गरेको हेर्न खोज्दछ,

सेन्टर लण्डन जाने दुईतले रातो बसमा चढ्दै गरेको बखत, माथिल्लो तलाको पछाडिको सिटमा बस्ने दुई अधवैंशे नेपालीमध्ये एक, फोनमा कसैसँग बोल्दै गरेको स्पष्टै सुनिन्थ्यो–….त्यो पाल्पाली ढाकाको टाई र स्टकोट मेरो लागि, …. अँ..अँ.. तेरो साइजको र तेरो भाउज्यूको लागि ढाकाको पछ्यौरा पठाइदे, …ए झण्डै भुल्या….त्यो अस्ति नै भन्याथेँ नि ?….खुकुरी, …..हो, तर चाँदीले बेरेर माछापुछ«े

“नेपाली लाखौं युवा शक्ति विदेशमा श्रम गरी बस्न वाध्य भएकाछन् । तिनका ज्ञान, शीप र जोश, जाँगरलाई नेपालमा परिचालन नगरेसम्म मुलुकमा सम्वृद्धिको कल्पना गर्न सकिँदैन । त्यसैले अहिले विभिन्न देशहरुको भ्रमणमा छु ।” माओवादी पार्टीको विखण्डित रुप मध्येको एक, नयाँ शक्ति नेपालको भातृ संस्थाको रुपमा सिर्जना गरिएको अन्तर्राष्ट्रिय नेपाली समाज, बेलायतको आमन्त्रणमा पार्टीको संयोजन र

द व्यांकर म्यागाजिनमार्फत विश्व तथा एसिया प्यासिफिक वर्ष अर्थ मन्त्री २०१६: पूर्वअर्थ मन्त्री डा. रामशरण महतमहेन्द्र महर्जनको काठमाण्डौ टोखास्थित दुई तले घर जस्ताको त्यस्तै छ । पल्लो घरको भित्तालाई आड पारेर खडा गरेको उनको घरको उनको आफ्नो भागको भित्ता चर्किएको छ, बाहिरबाट नदेखिएको सो चिराले भने महर्जन परिवारलाई धेरै सताएको छ । भित्रबाट सिमेन्टले दुरुस्तै

आश्चर्य ! म शून्य भएको छु, यस्तो लाग्छ, मेरोमा अब शून्यताबाहेक केही छैन । बोलेर नसकिने परिमाणमा गन्थनहरू नभएका होइनन्, हेरेर थाक्नै नसकिने परिणामका घटनाहरूका परिवृत्ति नभोगिएका होइनन्, तर पनि म शून्य भएको छु, जस्तो मभित्र शून्यताबाहेक केही छैन । सिर्जनशीलता, जस्तो कुँजो भएर चेतपटमा कतै थन्किएको छ । म गन्थनहरूलाई प्रसङ्गहरूमा ढाल्दै सोच्न थाल्छु, कथनीका लयहरूलाई सुसेल्ने जमर्को गर्दै कलम समाउँछु….एउटै

खल्लो दशैं–तिहार, सङ्क्रमित गैरआवासीय नागरिक, धुमिल ब्रेक्जिट र अन्योल जीवन …अनि दशैँ, त्यसपछि तिहार सकियो । यो वर्षको लागि दशैं र तिहार, क्यालेण्डरमा रातो रङ्गले कोरिइसकिएको छ । एउटा स्वघोषित उत्साह बोकेर, एउटा पारम्पारिकताको धरोहर धान्नु पर्दछ भन्ने भावनालाई निरन्तरता दिने प्रण, एउटा अलिकति भए पनि बाल्यकालको मीठो सम्झनामा अड्किएको मिठास र त्यसपछि पनि सँगालेर

यो सत्य हो- हारेर जाँदै छु हङकङबाट । जीवनमा वास्तवमै भन्ने भए, जित्न केही पनि नसकेपछि, यावत् पराजयहरूको एक लामो खात लिएर छोड्दै छु हङकङ । पटक्कै लाज लागेको छैन, पटक्कै उत्साह छैन, जीवनमा यस्तो लाग्छ, धीतै मारेर हाँस्न सकिने समयबाट च्युत भएको छु । बाहिर सुनसान छ, एक्लै छु, चेरी बाहिर साथीसँग अन्तिमपटक किनमेल गर्न गएकी छ र त्यसैले मलाई अन्तिमपटक